K.U.T.

Zojuist stond Richie, u weet wel van de trip naar het strand, hier op de stoep. Met slecht nieuws. Omdat hij (SUKKEL!) de boete voor het teveel mensen in een auto niet binnen zeven dagen heeft betaald moeten WIJ nu ALLEBEI voorkomen. Hij, omdat hij de bestuurder was en ik, omdat ik de passagier zonder veiligheidsgordel was. Morgenochtend 11:00 bij de politierechter van de Guardia Civil.

hier de fax met dagvaarding:

El Carcel de Carabanchel

Je merkt er eigenlijk niks van zo in het dagelijks leven, maar niet al te lang geleden was Spanje een dictatuur. Het is in 2009 zoeken naar de resten van het vorige regime, want de Spanjaarden zijn sinds 1975 goed bezig geweest hun dictator en zijn fratsen uit het straatbeeld te verwijderen. Op het moment ben ik een interessant boek aan het lezen van een Engelse journalist woonachtig in Madrid. Hij schrijft over hoe de Spanjaarden met hun verleden omgaan en zijn belangrijkste conclusie is wel dat er massaal over wordt gezwegen. Alle 'Plaza del Caudillo Franco' zijn weer veranderd in 'Plaza Real' of 'Plaza Mayor' en er wordt liever naar de toekomst gekeken dan naar het verleden.

Zo ook in mijn eigen buurt Carabanchel. Daar stond namelijk de Carcel de Carabanchel, een gevangenis gebouwd in de jaren '40 en tot en met 1975 de favoriete plek voor Franco om zijn tegenstanders in op te bergen. Het stond bekend als een 'hell hole' en was tot de sluiting in 1999 één van de grootste gevangenissen van Europa. Na de sluiting werd het een paradijs voor graffiti spuiters en ik had er dan ook graag een bezoekje aan gebracht.

Maar daar is dus de anticlimax; Spanjaarden worden liever niet herinnerd aan hun rotte verleden en dus is eind vorig jaar het hele complex gesloopt. Tegenstanders wilden -in ieder geval- een deel bewaren als monument, maar helaas, alles is weg. Ik had niets te doen op mn zondagmiddag en besloot toch te gaan kijken, in de hoop dat er misschien nog iets te zien viel, dat viel tegen...

De laatste nog rechtop staande wachttoren van de Carabanchel gevangenis

New York

Renée (NL), Pablo (Mex) en Marnix (NL) (vrnl) zingen New York (VS) van Frank Sinatra (RIP)

Een langdurig verblijf in het buitenland geeft je de kans om je te verdiepen in de lokale cultuur. Gisteravond een bezoek gebracht aan een Chinese karaokebar. Het was verschrikkelijk geweldig en geweldig verschrikkelijk.

Las Fallas y mas

Zo we zijn er weer. Vanmiddag aangekomen op Atocha, met de trein dus, in m'n eentje. Dit omdat de Guardia Civil gisteravond ook vond dat 5 mensen in één Ford Ka wat veel was, maar daarover later meer.

Om bij het begin te beginnen, donderdagochtend vroeg vertrokken vanuit Madrid richting Valencia. Mijn drie klasgenotes, ik en onze Spaanse amigo Richie. Ik kende hem nog niet, maar de eerste indruk was dat hij erg energiek was voor zes uur sochtends. En hij deed een gebedje voor een behouden vaart en een fijne vakantie. We zaten dus goed, het raam van Richies Piraña (die Ford Ka dus) sloot echter niet dus de eerste uren waren alleen wat koud. Dat mocht de pret niet drukken, zeker niet toen de eerste verrassing was dat we paella gingen eten bij zijn familie die in de buurt van Valencia woonden.

In een dorpje omgeven door sinaasappelbomen woonden Tia Julia en Tio Pepe met hun dochters. We werden zeer welkom geheten en tante Julia haalde alles uit de kast om het ons naar de zin te maken. Inclusief een vijf gangen lunch met dus paella en wel de lokale Valenciano-variant, met extra veel vlees, hiep hoi. Erg vriendelijke en gastvrije mensen en een erg leuke kans om een kijkje te nemen in een authentieke Spaans gezin in een slaperig dorp.

Vervolgens weer de Piraña in op weg naar Valencia voor Las Fallas, een (religieus?) feest waarbij enorme poppen worden gemaakt, vergelijkbaar met die bij het Nederlandse carnaval. Met het verschil dat deze aan het eind van de avond in brand worden gestoken. Leuk om te zien en ook om de stad Valencia te bekijken tijdens deze festiviteiten. Na de parade vervolgden wij onze weg naar onze eindbestemming Denia, een plaatsje aan de Costa del Sol. Daar waren wij getuige van het leukste deel van alles: namelijk het tot de grond toe afbranden van de Fallas in combinatie met veel vuurwerk. Mooi einde van de dag.

Las Fallas in Valencia

De hieropvolgende dagen voornamelijk op het strand doorgebracht en erg weinig zinnigs gedaan, behalve een bezoek aan het naburige -en even toeristische- Altea. Verder hebben wij ons erg dom gedragen zoals het hoort aan de Costa en veel plezier gehad. Totdat we dus gisteravond werden aangehouden door de politie omdat vijf man in een auto met vier veiligheidsgordels niet mag. Dus er moest iemand uit, dat was ik. Nacht in een hotel geslapen in een voorstadje van Valencia en vanochtend de trein gepakt naar Madrid, wat een prachtige reis was en dus een geluk bij een ongeluk. En ik ben niet één van de 25 verkeersdoden van dit weekend in Spanje geworden dus dat is ook best mooi.

Ik zou het bijna vergeten: FOTO'S!

Valencia

Zoals u allen weet vieren wij morgen de verjaar(of was het sterf-)dag van St. Josef. Een bijzonder goede reden ook om de Universiteit voor twee dagen dicht te gooien. Ik zal dit lange weekend gaan doorbrengen in een dorpje aan de kust vlakbij Valencia alwaar Las Fallas wordt gevierd. Samen met drie Holandesas en een Spanjaard vier dagen in een apartementje bij het strand (weersverwachting: zon, 16-20 graden). Ik wens u allen een fijne St Jofos en laat eens een reactie achter por favor... LEEST IEMAND DIT ÜBERHAUPT NOG?

MarnixinWenen

Global warming: je doet wat je kan om je steentje bij te dragen. Ik vloog dit weekend naar Wenen om mijn lief te bezoeken. Meest in het oog springend verschil met Madrid is wel het kloteweer en het feit dat iedereen een soort Duits spreekt. Verder een prachtige stad met veel imposante gebouwen en Kultur. En een leuk meisje natuurlijk dat mij rondleidde. Het centrum bekeken met veel moois, de Prater met het Riesenrad. Zelfs nog een college Multimedia gevolgd aan de Universität en een nagesynchroniseerde film ins Kino gezien. De laatste avond een concert bezocht (voor de kenners: Joseph Haydn: Symphonie c - Moll, Hob. I:95 en de Missa in tempore belli C - Dur, Hob. XXII:9 "Paukenmesse") in de Wiener Musikverein, u weet wel, waar ze op Nieuwjaarsdag die liedjes van Andrie Rieu zo verdienstelijk naspelen. Staanplaatsen 5 euro, haha. Trip mede mogelijk gemaakt trouwens door O.M.A (Oud Maar Aardig, steunfonds voor arme studentjes) waarvoor VIELEN DANK! foto's hier

11/3

11 maart 2009. 5 jaar na de aanslagen op de Madrileense metro. Wat gebeurt er op zo'n dag op de faculteit voor politieke wetenschappen in Madrid? De politiek geëngageerde studenten (lees: ongewassen hippies) lieten zich van hun beste kant zien. Er werd geprotesteerd! Tegen Bologna!Bologna? Bologna ja, een EU-verdrag met als doel het verbeteren en gelijk trekken van hoger onderwijs in Europa. Waarom men tegen is, is mij nog steeds niet helemaal duidelijk. Iets met invloed van bedrijven op universiteiten. Reden genoeg echter om alle lessen af te blazen. Van de kant van de studenten dan. De colleges gingen natuurlijk wel gewoon door en het minder activistische deel van de studenten ging er ook gewoon heen. Maar dat was natuurlijk niet de bedoeling. Dus werden de colleges regelmatig bezocht door niet al te prettig ruikende mensen met dreadlocks die wat leuzen riepen, pamfletten uitdeelden of op de deur bonsden en op hun fluitjes bliezen. Buiten de collegezalen was het helemaal feest, er werd nog meer bier en wiet genuttigd dan op normale dagen en er werden sit-ins (ja echt) en groepsdiscussies over/tegen Bologna gehouden.

11 Maart 2009, nu al een historische dag, niet vanwege aanslagen of schietpartijen, maar in de strijd tegen het onrecht dat Bologna heet. Morgen nog een grote demonstratie in het centrum, maar ik ga lekker naar Wenen. Tschüss!

El Prado

Vanochtend met de ouders het Museo del Prado bezocht, erg groot en een overweldigend aanbod. Veel moois gezien en ook veel zalen heel snel doorgewandeld simpelweg omdat er teveel hangt. Bij mijn vorige bezoek heb ik vrolijk foto's gemaakt, maar dat bleek eigenlijk niet te mogen. De camera van mijn arme moeder werd zelfs dusdanig gefrituurd in de baggageröntgenapparatuur (3x woordwaarde) van het museum dat hij helemaal de geest gaf. U zult het derhalve moeten doen met bovenstaande afbeelding (erop klikken voor groter) van de Tuin der Lusten van Hiëronymus Bosch, sinds vandaag ook te bewonderen aan de muur van mijn kamer.










'S avonds uit eten in een heus vegetarisch restaurant, tot grote vreugde van alle aanwezigen.

Ohja vanaf donderdag a.s... NIEUW: MarnixinWenen!

Los Padres

Padre heeft oog voor allerlei lokale culturele uitingen

Nog maar nauwelijks bijgekomen van het vorige bezoek of de volgende delegatie stond al weer op het vliegveld. De ouders deze keer en ook zij willen een rondleiding en een tolk. Dus ik laat ze de stad zien en bestel het eten, zij betalen alles. Prima geregeld. Daarbij is het weer erg zomers en bevalt de bruisende stad hun zeer, dus: blije gezichten. De toeristische rondleiding is natuurlijk ongeveer dezelfde als van vorig weekend, toch gepoogd wat originele foto's te maken. Zie hier. Morgenochtend naar het Prado, daarover later meer.

¿Qué?

Zo, ons Annie is weer terug naar Nederland. Leuk, zo'n goedkope vlucht waardoor je om 4 uur je bed uit moet. Maar we hebben ons vermaakt en een hoop van Madrid gezien. Hier foto's van ons bezoek aan El Rastro, een grote zondagsmarkt en Plaza de Toros, het walhalla van de dierenmishandeling. Aankomend weekend komen de ouders op bezoek en het weekend erna vlieg ik zelf naar Wenen. Genoeg vertier dus!

Echter, mijn colleges gaan ondertussen ook gewoon vrolijk door. Sommige vakken bleken rooster-technisch niet te combineren, waardoor ik nog steeds niet helemaal rond ben met mijn vakkenpakket. Ik moet uiteindelijk aan dit aangenaam verpozen ook 30 studiepunten overhouden, en daarvoor zal ik zes vakken moeten volgen en zes tentamens moeten halen. Ik heb dus de afgelopen weken al aardig wat cursos uitgeprobeerd om te zien of het te doen is voor deze simpele kaas. Inhoudelijk is eigenlijk alles interessant, maar de algemene tendens is wel dat Spanjaarden (niet alleen docenten) veel en snel spreken. En dan is het toch lastig om anderhalf uur lang geconcentreerd te blijven luisteren. Maar de stijgende lijn zit er nog steeds in en ik merk dat ik steeds meer meekrijg naarmate mijn oren meer naar het Spaans gaan staan.

Eind volgende week moet ik mijn definitieve keuze naar Den Haag faxen dus tot die tijd.. wish me luck. Ook met bezoekende ouders...