Adios Madrid

Mijn laatste bericht vanuit Madrid, vanmiddag vlieg ik terug naar Nederland. De meeste vrienden en medestudenten zijn al weer naar huis of staan net als ik dingen in koffers en tassen te proppen die daar eigenlijk niet in passen. En dat in de hitte; het is nu echt zomer, de Madrilenen zelf beginnen de stad ook al te ontvluchten. En ik dus ook. Aan de ene kant heb ik wel weer zin om naar Nederland te gaan want daar wacht mij genoeg leuks. Maar ik ga Madrid missen. De afgelopen zes maanden waren (sorry maar hier komen de clichés) te gek, onvergetelijk en een unieke ervaring. Zo veel leuke mensen ontmoet en mooie dingen gezien, een taal geleerd en een ontzettend sfeervolle stad leren kennen. Een stad waar mensen op straat leven (niet in de zin van dakloos dus, maar dat had u wel begrepen) en waar altijd iets gebeurt. Waar je zeven avonden per week kunt uitgaan en waar een geweldige sfeer heerst die ik nog nooit eerder heb gevoeld in Nederland of in een ander land. Nu is het moeilijk om sfeer te beschrijven, dus daarom bovenstaande foto die die sfeer perfect illustreert. Een paar weken geleden in de laatste metro op weg naar huis na een feestje. Drie jongens en een meisje met gitaren en trommels, hartstochtelijk liedjes zingend, engelstalig met een mooie Spaanse tongval. Wij ook heel hard meezingen, zij lachen. Op zo'n moment is het echt jammer dat je uit moet stappen. Maar aan alles komt een einde, ook aan dit mooie avontuur dus ik zeg: adios Madrid y gracias!

PS:Waarschijnlijk zal ik hier komende week nog wel een berichtje plempen met een verslag van de reis, hopelijk mijn tentamenuitslagen en enkele nog niet eerder gepubliceerde foto's. Maar ik wil toch iedereen nu alvast bedanken voor het lezen en commenten, hoop dat jullie het leuk vonden, ik zeker wel!

Vakantie!

Tussen al het stressleren door had ik in de afgelopen week ook nog tijd gevonden om een reisje te boeken voor mij en mijn klasgenoten uit Nederland. We zouden de bergen in gaan en en passant Granada bezichtigen. Zo kwam het dat wij zaterdagochtend vroeg na een lange nacht in kennelijke staat in een bus plaatsnamen. Na een verkwikkend slaapje kwamen wij rond het middaguur in Granada, alwaar de enige bus naar onze eindbestemming enkele uren geleden reeds bleek te zijn vertrokken. Na wat gebel met onze huisbaas in het dorp van bestemming kwamen wij tot de conclusie dat een taxi nemen de enige optie was. Beter gezegd, twee taxis want met 5 man(vrouw) mag je niet in één taxi, zelfs niet in Spanje, zelfs niet als je de taxichauffeur omkoopt. Raar. Afijn, taxi in, prachtige rit die ons bijna tweeduizend meter hoger de Sierra Nevada in bracht.


We kwamen aan in Pradollano, een lelijk wintersportoord bestaand uit enorme hotels en après-ski gelegenheden, in de zomer verlaten, een spookstadje. Maar wel mooie bergen en een graadje of 15 koeler dan in het hete Granada. S avonds in het enige geopende café in het dorpje gegeten. Volgende dag de berg op en een authentiek sneeuwballengevecht gehouden op bijna 3000 meter hoogte, in de zomer in Spanje, toch niet slecht. De maandag doorgebracht in Granada, mooie stad maar HEET en net te weinig tijd om rustig het Alhambra en de rest van de attracties te bekijken. Ik typ teveel, bekijkt u maar gewoon de FOTO's

Olé!

Het zit erop! Hoera en olé! Vanmiddag laatste tentamen gemaakt en daarmee zit het officiële gedeelte van mijn verblijf erop. Nu al weer tas inpakken voor een weekend Granada en Sierra Nevada, daarna nog een paar dagen om Madrid onveilig te maken.

Tentamens zijn over het algemeen goed gegaan, van één heb ik dus al de uitslag binnen, de rest volgt nog, waarschijnlijk pas als ik weer in Nederland ben. Het Spaans bleef lastig, maar als het goed is worden buitenlandse studenten daar niet heel hard op afgerekend. Voor nu ben ik in ieder geval erg blij dat het stressen en zweten erop zit en is het tijd voor feesten, afscheid nemen van mensen en keihard genieten van mijn laatste dagen in Spanje!

Zweten

Dubbel zweten vandaag: examen, dus stress en ook nog een warmte zo rondom lichaamstemperatuur. Maar al het gezweet en gepuf was niet voor niks, tentamen (Sociologia de las Migraciones) ging goed! Nou ja goed, niet goed als in goed natuurlijk, maar voldoende voor een voldoende, als u nog begrijpt wat ik bedoel. Eerst nog de angst dat ik -zoals vorige week dus het geval was- niet op de juiste tijd was, maar gelukkig bleek de docent deze keer gewoon te laat. We zijn nog steeds in Spanje. Nu alleen nog even zorgen dat ik volgende week de laatste drie tentamens ook doorkom en ik kom als blij man weer terug naar Nederland. Hopsakee, ik ga ijsjes kopen om het te vieren.

Parque de Atracciones

Afgelopen gisteren, zaterdag 13 juni was het de 24e verjaardag van Charlotte. Goede reden voor een ouderwets kinderfeestje in een ouderwets attractiepark. Met patat en ijsjes en attracties en misselijke mensen. Superdag gehad, alle achtbanen gedaan (behalve één, zie verderop) en met een graadje of 35 waren de attracties waarin je nat werd nog wel de leukste.

En als Geert Wilders met Window Movie Maker kan omgaan (zie Fitna), kan ik het ook: zie hier mijn filmpje multimediaproject waarin ik verslag doe van deze dag. En hier nog wat bonusmateriaal.

En over afgelopen eergisteren, vrijdag 12 juni (had ook de 13e kunnen zijn). Deze dag is officieel geschrapt uit mijn geheugen, ik wil er nooit meer door iemand aan herinnerd worden. Heeft iets te maken met een tentamen en een klok en een Marnix. U weet genoeg, ben ik bang.

Laatste weken

De tortilla komt me ondertussen echt mijn neus uit, maar qua vegetarische opties is er gewoon geen keuze hier. Ik heb ook blaren doordat ik al dagenlang op teenslippers loop. Au. Dan is er het brood; altijd wit, altijd kruimels door de hele kamer en het het vult niet. Vandaag in de Lidl op zoek naar een lekker kaassausje voor over de broccoli. Ook niet hoor. Het ergste is nog wel dat ik niet kan fietsen. Ik hou van mijn fiets. Ik mis mijn fiets. Maar fietsen dat doen we hier dus niet.

Dan is er mijn buurjongen die sinds Pasen verkouden is en zijn neus op de meest smerige manier op haalt. En dit gecombineerd met zijn verschrikkelijk zoete, foute oerslechte muzieksmaak die hij aan mij opdringt als hij in de keuken keihard staat mee te zingen.

En vandaag regende het. Terwijl het de afgelopen weken juist te warm was om ook maar één stap buiten de blaas-zone van mijn ventilator te doen. Razend irritant. Oh en dan is er nog de foute conservatieve Partido Popular die hier de verkiezingen heeft gewonnen. En overal die Chinezen op straat... overdag verkopen ze sokken, savonds bier en als het regent paraplu's, gek word je ervan. Tel daar bij op het eeuwige gezeur over voetbal, de mensen die geen woord Engels spreken. En ELKE de dag de metro in, metro uit, metro in, metro uit, "Tengan cuidado para no introducir el pie entre coche y anden" (pas op dat je niet tussen de trein en het perron valt) JA DAT WETEN WE NU WEL JA.


Nog drie weken volhouden, dan mag ik weer naar huis. Lekker broodje kaas eten en door de regen fietsen!

haha, echt niet dus hè

Examenes

morgen...

16:30hr..

TENTAMEN!!!!

Het moment van de waarheid. Na vier maanden colleges volgen moet ik nu gaan bewijzen dat ik het inderdaad allemaal kon volgen. En sterker nog: dat ik het me nog kan herinneren en het ook in het Spaans weer kan reproduceren. Eerste examen gaat over politiek en overheid van de USA. Nu de laatste loodjes leren. Morgen hoort u van mij hoe het is gegaan.

• Update woensdag 19:24: Ging zeker niet slecht! Als niet al mijn Spaanse taalfoutjes genadeloos worden afgetrokken denk ik dat ik een goede kans heb op mijn eerste studiepuntjes.

• Update donderdag 21:27: Tentamen nu al nagekeken, uitslag: "notable" oftewel ruim voldoende, ergens tussen de 7 en 8. HOERA!!!!!!!!